ARPEGGIONE SCHUBERT VIOLA PDF

Timbro nel quale, lo si intuisce dalla scrittura e dalla forma della sonata, risiede uno degli elementi fondanti della composizione. Dopo le pause che segnano una cesura, la breve transizione ha piglio declamatorio e conduce al secondo tema, in do maggiore. Lo Sviluppo si apre proponendo una variante, in fa maggiore, del primo tema, condotta inizialmente dal pianoforte, e prosegue con una variante, in re minore, del secondo tema. Nella prosecuzione il caratteristico chiaroscuro schubertiano di minore e maggiore pare offuscare la tersa limpidezza del tema: ciascuno dei due periodi inizia in mi minore per concludersi in mi maggiore. Il lirico ed amabile tema principale, in la maggiore, si articola in tre sezioni iniziale, mediana e conclusiva.

Author:Kinris Mami
Country:Cuba
Language:English (Spanish)
Genre:Environment
Published (Last):26 May 2009
Pages:154
PDF File Size:10.76 Mb
ePub File Size:13.76 Mb
ISBN:192-4-34029-859-4
Downloads:48315
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Daigami



Van de gitaar erfde de arpeggione nog enkele vormkenmerken het profiel zonder hoeken maar met vloeiende gebogen lijnen, het platte achterblad en de fretten 22 of De manier van bespelen lijkt echter meer op die van een cello.

Ook heeft de arpeggione, net als de cello, een bol bovenblad. Toch zijn er enkele onderdelen aan dit instrument toegevoegd.

De arpeggione heeft bijvoorbeeld noch het ronde klankgat van de gitaar, noch de f-gaten van de vioolfamilie. De klank verlaat de klankkast via twee C-vormige openingen. Ook is de kam van de arpeggione nieuw, wat het de bespelers van dit instrument helemaal niet gemakkelijker maakte. Uiteraard is de kam niet recht zoals bij een gitaar, want dat zou het strijken met een boog onmogelijk maken. Anderzijds is hij ook niet zo fel gebogen als bij de cello. Klank[ bewerken brontekst bewerken ] Het is natuurlijk erg moeilijk om de klank van een instrument te beschrijven, en bovendien zijn er nog niet eens een handvol cd-opnames waarop een authentieke arpeggione bespeeld wordt.

In elk geval vallen een aantal kenmerken op. Bij een eerste beluistering doet het instrument denken aan de cello, of eerder nog aan een diepe altviool.

Toch klinkt de arpeggione zachter, onder andere omdat het bovenblad niet zo gewelfd is als bij de cello. Door de aanwezigheid van fretten lijkt het instrument wat op een gamba , maar de klank is minder omfloerst en wat nasaler dan die van de basviola da gamba.

Het bekendste werk dat voor de arpeggione geschreven is, de arpeggione-sonate van Franz Schubert zie verder , wordt tegenwoordig ook wel op altviool gespeeld, en hoewel er dan af en toe iets moet worden geoctaveerd , is dat een verdedigbare keuze gezien de melancholische en discrete klank van het instrument. Het spelen van een aangehouden forte -noot is niet makkelijk op de arpeggione omdat de boog dan meerdere snaren riskeert aan te strijken zie hierboven: kam.

Daarom komt in de muziek voor arpeggione vaak de fp-dynamiek voor: een snel uitstervende forte. Succes en verdwijning[ bewerken brontekst bewerken ] Een instrument uitvinden is een hele klus, maar het is nog minder vanzelfsprekend dat die uitvinding ook blijft bestaan. De muziekgeschiedenis kent veel voorbeelden van eendagsvliegen: de arpeggione, de tenore een zeer grote altviool , de octobas een supergrote contrabas die met 2 personen moest bediend worden , enz.

Uitvindingen die zeer succesvol blijken, zoals de saxofoon , zijn uitzonderingen. Meestal groeit en evolueert een muziekinstrument immers jarenlang mee met de muziekbeoefening. We weten dat het de arpeggione niet erg succesvol is vergaan. Zijn snelle uitsterven kan verschillende oorzaken hebben. Om te beginnen was de arpeggione niet de enige nieuwigheid.

Veel 19de-eeuwse instrumentbouwers probeerden een nieuw instrument te ontwerpen, maar bijna alle uitvindselen belandden al na enkele maanden in de vuilnisbak van de muziekgeschiedenis. Meestal was de oorzaak dat de instrumentbouwer niet bekend genoeg was of zijn instrument niet onder de aandacht van goede muzikanten kon brengen of dat het instrument grote fouten bevatte.

In het geval van de arpeggione ging het eerste niet op: Staufer was een uiterst bekwaam instrumentbouwer met een gevestigde reputatie. Wellicht moeten we de echte oorzaken voor het verdwijnen van de arpeggione bij het instrument zelf zoeken. Daarbuiten kan men de stukken die voor dit instrument zijn geschreven even goed, en zelfs mooier, door een altviool laten spelen al ligt de tessituur van de altviool iets hoger of door een cello al verandert daardoor de klankkleur nogal veel.

Tot slot klonk de arpeggione eerder stil, en de ontluikende romantiek zocht juist vaak grotere klankeffecten en grotere contrasten. In een periode waarin de muziekbeoefening zijn weg vond naar de grote concertzaal, waarin de pianoforte evolueerde naar de piano of de traverso naar dwarsfluit , en waarin orkesten in omvang toenamen, zagen musici en componisten het nut niet in van een instrument dat door zijn beperkt klankvolume alleen geschikt was voor intieme muziek in familiekring. Zo kwam aan de verspreiding van de arpeggione een einde nog voor het instrument echt kon doorbreken.

Maar we hebben er alleszins een van de mooiste stukken kamermuziek aan overgehouden uit de vroege romantiek: de arpeggione-sonate van Schubert. Geluidsopnames[ bewerken brontekst bewerken ] Er hebben maar weinig originele arpeggiones de tand des tijds doorstaan. Wel waagt een enkele hedendaagse luthier zich nog wel eens aan de bouw van een arpeggione. Franz Schubert. A Schubertiade with arpeggione; Sonate voor arpeggione D.

GE FANUC CIMPLICITY PDF

Sonata arpeggione

Van de gitaar erfde de arpeggione nog enkele vormkenmerken het profiel zonder hoeken maar met vloeiende gebogen lijnen, het platte achterblad en de fretten 22 of De manier van bespelen lijkt echter meer op die van een cello. Ook heeft de arpeggione, net als de cello, een bol bovenblad. Toch zijn er enkele onderdelen aan dit instrument toegevoegd. De arpeggione heeft bijvoorbeeld noch het ronde klankgat van de gitaar, noch de f-gaten van de vioolfamilie. De klank verlaat de klankkast via twee C-vormige openingen. Ook is de kam van de arpeggione nieuw, wat het de bespelers van dit instrument helemaal niet gemakkelijker maakte.

FROSTIG SC155 PDF

Schubert: Sonata for Viola, Arpeggione

.

40N03P DATASHEET PDF

Arpeggione

.

Related Articles